SaintSeiya -Lost Canvas-
posted on 15 Oct 2009 01:02 by yaosan in Animationฮี่... วันนี้ขอมาเผยรสนิยมอีกอย่างของเรา.....ที่คนใกล้ตัวคงรู้ดี
ว่าชอบเซนต์เซย่ามาก!!!!!!!!!!!!
และวันนี้ก็จะมาไซโคว ภาคใหม่ที่พึ่งทำอนิเมค่า
(OVA แผ่นบลูเรย์แบบที่ยังไม่มีปัญญาซื้อ)
จริงๆภาคนี้มีคอมมิคอยู่นะคะ แรกๆสนุกดี หลังๆซ้ำซากกับภาคเก่าไปหน่อย
แต่ถ้าใครที่ลืมภาคเก่าไปแล้ว อ่านแล้วน่าจะชอบบบบน๊ะ
ภาพสวยสุดๆๆๆ โกลด์เซนต์เท่อย่างบอกใคร...
เราก็คนนึงที่ตอนสมัยภาคเก่ามันฉาย แล้วเรายังเด็กอยู่มากก....
เลยชอบเรื่องนี้ด้วยความใสซื่อและไม่คิดว่ามันวายเลยแม้แต่น้อย.....
แต่มาถึงตอนนี้ เริ่มรู้อะไรๆมากขึ้นก็จริง...แต่ก็ดันลืมอะไรๆไปเยอะละ
(ยกเว้นฉากเฮียวงะชุน ที่ลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต....) แ
ต่มาอ่านเซย่าภาคใหม่นี้ ส่วนของเนื้อเรื่องเนี่ย...อ่านใหม่ก็อ่านได้เรื่อยๆอยู่นะ - -+....
มีความคับแค้นใจอยู่อย่างเดียวกับภาคนี้คือ พีสซีสตรูบทน้อยอีกแล้วว้อยยยยยยย.!!!!!......
น้อยกว่าเดิมอีกกกกกกกกก ฮืออ มายเดม่อนโรสสสส.....
ออ...ขอ แถมอีกเรื่องนะ ท่านชากะ(คนนี้ชื่อ อัตมิตฐา?).... จะรีบตายไปหน๊ายยยยย!!!!!
โชว์เทพสิค๊ะ!! โชว์เทพพพพ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!(ร้องไห้โวยวาย)...
ดูเหมือนจะชอบแต่ราศีที่หน้าสวยๆเนอะ..... (ฮา)
อ๊ะแต่วันนี้ไม่ได้มากรี้ดเหล่าโกลเซนต์นะคะ ......ถึงจะพล่ามไปยืดยาวก็ตาม
เพราะวันนี้จะมาโปรโมท ..........
น้องอาโรนนนนนนนนนนนนนน
มายคิวตี้ฮาเดสสสสสสสสส
(เอ่อแต่..ไม่คิวท์เท่าชุนหรอกนะ)
จะพยายามเขียนให้คนที่ไม่รู้จักเซนต์เซย่าก็อ่านได้นะคะ จะพยายาม *///*
เพราะจริงๆภาคนี้ถ้าไม่เคยดูเซย่ามาก่อนเลย
อาจจะงงๆหน่อย เพราะเค้าไม่ค่อยอธิบายเรื่องเก่าๆแล้วน่ะ
แต่ถ้าใครสนใจเราก็เชียร์ให้อ่านนะ
(คอมมิคมีหลายเล่มแล้ว แต่อนิเม พึ่งออกมา4ตอน เป็นโอวีเอ...)
เริ่มกันที่น้อง อาโรน .......เป็นเด็กกำพร้า ที่โบถส์เก็บมาเลี้ยง
(เขาเป็นเพื่อนพระเอกนะคะ ไม่ใช่ตัวเอก แต่เป็นคนที่เราชอบที่สุดดด)
อาโรนเป็นเด็กหนุ่มน่ารัก ใสกิ๊ง .... นิสัยอ่อนโยน ใจดี เหมือนแม่พระทั่วไป... แล้วก็ชอบวาดรูปมาก...
ความประทับใจแรกของเราก็ตอนที่ อาโรนเห็น เด็กอันธพาลกำลังรังแกลูกหมา เพราะถูกลูกหมาขโมยอาหารไป...
อาโรนเข้าไปบอกให้หยุดทำแบบนั้นซะ โดยขอแลกกับ "สีแดง" ที่พึ่งซื้อมาจากในเมือง....
ถ้าเอาสีนี้ไปขาย ก็คงจะได้เงินไปซื้อขนมปังได้ .....
ระหว่างที่กำลังเจราจายอมความกันอยู่นั้น
พระเอกเทมมะของเราก็ วิ่งพุ่งมาอัดเด็กพวกนั้น กระเด็นไปตามๆกัน....... ก่อนจะฉกเอาสีแดงคืนมา!
แล้วด่าอารอนว่า ทำไมต้องไปยอมมันฟะเนี่ย!!! นี่เป็นสีแดงที่นายเก็บเงินซื้อมาแทบตายไม่ใช่เรอะ!!
เนื่องจากมีคนที่อันธพาลกว่ามาช่วย ...... ตัวโกงระดับหางแถวเลยต้องยอมหนีไป....
....... เหตุการณ์นั้นเลยจบลงด้วยดี
(แต่หลังจากนั้นน่ะ อารอนก็ด่าเทมมะ ว่าเธอทำเกินไปแล้วนะ! ที่พวกเขาทำแบบนี้ก็เพราะไม่มีเงินต่างหากละ... แล้วก็บอกให้เทมมะไปขอโทษพวกเขาด้วย ...โอ ช่างนางเอกจริงๆ เทมมะก็จำยอมต้องขอโทษค่ะ 555 น่ารักมากๆ......)
อาโรนที่ชอบวาดรูปมาโดยตลอดคนนั้น
ได้กำลังตามหา "สีแดง" ที่แดงสดใสเหมือนกับอาทิตย์อัสดง มาโดยตลอด
แล้ววันนึงเขาก็ได้พบกับบาทหลวงที่บอกเขาว่า ...
" สีที่มนุษย์สร้างขึ้นน่ะ... มันมีขีดจำกัดอยู่ "
"เพราะมนุษย์นั้นรับรู้สีจากภาพลวงตาที่เกิดจากการสะท้อนของแสง ...ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น สีที่จอมปลอมยังไงละ"
"ภาพที่รังสรรค์ขึ้นจากสีที่จอมปลอมนั้น จะเรียกความซาบซึ้งใจของผู้คนได้อย่างนั้นหรือ?"
"ถ้าเธอปรารถนาในสีสันที่แท้จริงแล้วละก็ จงมุ่งไปยังภูเขาทิศเหนือ แล้วตามหา ดอกผลสีแดงสดแห่งโลหิตของเทวดาในยามที่ปีกหักลง เถิด...."
อาโรนจึงขึ้นไปตามคำบอกนั้น แล้วก็พบกับดอกไม้สีแดงดังที่กล่าวมา
ถึงจะเป็นสีแดงที่งดงาม แต่นั่นก็ไม่ใช่สีที่เขาตามหา
(น่ารัก ขออีกรูปนะ><)
"ไม่ว่ายังไง... ผมน่ะ ก็ยังชอบสีที่เกิดจากการสะท้อนของแสงอยู่ดี นั่นแหละ"
"ถึงจะเป็นสีแดง ก็มีความแตกต่างกันตั้งมากมาย...."
"ทั้งสีแดงอันร้อนแรง... สีแดงอันอ่อนโยน....สีแดงอันร่าเริง"
"แล้วพอแสงส่องลงมา ก็เกิดเป็นสีสันต่างๆขึ้นมา ....น่าวิเศษมากเลยใช่มั้ย"
"ผมชอบโลก....ที่มีหลายสีสันแบบนี้ละ"
....
แล้วก็นะ....
สีที่ผมชอบที่สุด........
ก็คือ....
!!!!!!!
"หากเป็นพระองค์ละก็...ย่อมสามารถครอบครองทุกสีสันในโลกนี้ได้เพคะ"
....เสียงของผู้หญิงชื่อว่า แพนโดร่า ปรากฏขึ้นมา พร้อมกันทำให้สุนัขของอาโรนหมดสติไป
"ท่านทราบหรือไม่ว่า หากนำทุกสีบนโลกใบนี้มาผสมกัน..... ย่อมได้สีดำสนิทแห่งรัตติกาล"
อาโรนที่เอาแต่ร้องไห้......โมเอะ น่ารัก......
....
แล้วยังไม่ทันไร
....
"....ช่างเป็นผู้ที่ไร้ความเกลียดชิงเสียจริงเพคะ"
อีป้านี้ก็ ขโมยจูบซะอย่างงั้นนนนนนน!!!
กรี้ดดดดดดดด.... น้องอาโรนเสียบริสุทธิ์แล้ววววววววววว TT[]TT!!!!!!!!!!
จากนั้นก้มีฟ้าผ่าลงมา......... หรือไม่ก็เป็นเสียงอีป้านี่กัดปากน้องอาโรน
เพราะถอนปากออกมาแล้วน้องเลือดสาด.........
ฮืออ....เลือดขนาดนี้ ครั้งแรกจริงๆด้วยสินะ (เห้ย....ไม่เกี่ยว!!)
"หม่อมฉันนั้น ตามหาพระองค์มาโดยตลอด"
"องค์ราชันต์แห่งผองเรา"
"ท่านยมเทพ ฮาเดส!!"
จูบของแพนโดร่านั้น....เพื่อการอวตารลงมาของเจ้านรกฮาเดส... ให้ลงมาใช้ร่างของมนุษย์ที่มีวิญญาณที่บริสุทธิ์ ก็คือ อาโรนนั่นเอง .......
อาโรนเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับจากเทมมะมาโดยตลอด
เพราะเทมมะ มีความตั้งใจว่า อยากจะเป็น เซนต์ ...และรับใช้องค์อาธีน่า
แล้วพอวันที่เทมมะจะต้องจากกันไป เพื่อไปฝึกฝนตัวเองเพื่อเป็นเซนต์ให้ได้
อาโรนจึงขอวาดรูปเทมมะเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะจากกัน
แต่สุดท้าย อาโรนก็วาดภาพเทมมะจนเสร็จไม่ได้.....
"เทมมะ.....ผมน่ะ อยากผสมสีแดง แบบดวงตาของเธอมาตลอด"
"หา ... สีแดงแบบตาของชั้นน่ะนะ .... ชั้นไม่ใช่กระต่ายนะเฟ้ยยย"
"ไม่ใช่อย่างนั้นน่า... ดวงตาสีชาของนายน่ะ สดใสเหมือนดวงอาทิตย์อัสดง เหมือนดวงไฟในเตาผิง สว่างไสวยิ่งกว่าสีแดงใดๆ ........ แต่ผมในตอนนี้น่ะ ยังผสมสีแบบนั้นไม่ได้หรอก"
"ถ้าเธอเป็นเซนต์กลับมาได้แล้วละก็.....ถึงตอนนั้น ผมจะวาดรูปนี้ต่อให้เสร็จนะ"
...."ตอนนั้น ผมคงจะเป็นจิตรกรมือเอกได้แล้ว "
"เพราะงั้น.........เทมมะ.........."
"เข้าใจแล้วละ ชั้นสัญญา อาโรน.."
สัญญาว่าเป็นเซนต์แล้วจะกลับมาหานาย
"งั้น....ชั้นไปก่อนนะ อาโรน ....อย่าลืมสัญญาของเราละ"
"เทมมะ......"
"เราสองคน.....จะเป็นเพื่อนกันตลอดไปใช่มั้ย?"
(...เป็นมากกว่านี้เถอะ)
-------------------------------------
จากวันนั้น เทมมะก็ฝึกฝนตนเองเพื่อเป็นเซนต์
แล้วเขาก็ได้พบกับองค์อาธีน่า...
ที่สุดแสนจะโมเอ๊ย์ย์ย์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
และความจริงก็เปิดเผยว่า แท้จริงแล้ว องค์อาธีน่า ก็คือ ซาช่า...
เพื่อนในวัยเด็กของเขา และเป็นพี่สาวของอาโรนนั่นเอง
สมัยก่อน เด็ก3คน... เทมมะ อาโรน และซาช่าเคยอยู่ด้วยกันมาก่อน
สนิทกันมาก และวันนึงซาช่าก็ถูกคนรับไปเลี้ยง ...
ก่อนที่จะจากกันไปก็ได้ทำ พวงมาลัยดอกไม้มาคล้องข้อมือของ3คนไว้เพื่อเป็นที่ระลึกจะได้นึกถึงกัน...
จากนั้น วันเวลาผ่านไป2ปี เทมมะฝึกฝนตัวเองต่อ จนได้เป็นเซนต์ในที่สุด (ข้ามไปเร็วมากๆ)
แต่ไม่มีรูปเทมมะ เพราะมันหน้าบาน ไม่สเป็ค... ก๊ากๆๆ
ส่วนอาธีน่าก็โตขึ้นอีก 2 ปี อ๊ายย เป็นสาวแล้วววว
อาธีน่าน่ารักงี้ ขอสู้ตายยเพื่อแซงทัวรี่!!!!!!!!!!!!!!!!!
แต่เมื่อมองมาที่ฝั่งของอาโรน........
"เทมมะ.... ตอนนี้ ผมก็ยังวาดรูปอยู่ทุกวัน เหมือนที่ได้ให้สัญญาไว้กับเธอ"
"แต่ว่านะ..............เทมมะ...."
"ผมเห็นโลกนี้.......... กลายเป็นสีเทา"
"ความมีชีวิตทั้งหลายได้หายไปจากภาพของผม"
"ทุกสิ่งที่ผมนำมาเป็นแบบวาดขึ้นมานั้น..............."
"ล้วนต้องตายอยู่ร่ำไป....!!!!!!!!"
และแล้วระหว่างที่กำลังสับสน ทุกข์ใจ.....
ป้าแพนโดร่าก็โผล่มาหลอกต่อ
....บอกว่าการวาดภาพนั้นเป็นการปลดปล่อยผู้คนสู่ความตายอันเท่าเทียม
เป็นความถูกต้อง เป็นความสวยงาม
ความตายนั้น ได้ปลดปล่อยเราจากพันธนาการทั้งปวง ...
............
แพนโดร่าได้พาอาโรนเข้าไปในโบสถ์กลางป่า
อันเป็นสถานที่ ที่ภาพซึ่งอาโรนอยากจะเห็นมากที่สุดในชีวิตอยู่.....
นั่นคือ "ภาพที่ไม่ว่าคนบาปขนาดไหนมาเห็นแล้วก็ต้องหลั่งน้ำตาออกมาจากใจ"
อาโรนที่มีความใฝ่ฝันว่าอยากจะเห็นภาพนั่นซักครั้งมาตลอด....
....จึงไม่อาจห้ามความปรารถนาของตนเองเอาไว้ได้
.........อาโรนที่วิ่งเข้าไปในห้องโถงด้านใน และได้พบกับความจริงที่ซ่อนอยู่!
นั่นเป็นภาพของ ยมเทพถือดาบ อยู่เหนือเหล่ามนุษย์ที่ทุกข์ทรมานราวกับขุมนรก......
และใบหน้าของยมเทพองค์นั้น
คือใบหน้าของตนเอง!!
บาทหลวงของโบถส์นั้นบอกว่า.... นี่เป็นร่างอันแท้จริงของท่าน
และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ภาพที่ท่านได้วาดเพื่อนพ้องของท่านนั้น ... ได้ทำให้ทุกคนล้มตายไปหมดสิ้น
แต่ท่านไม่ต้องเศร้าใจไปหรอก เพราะพวกเขาเหล่านั้น ได้ถูกปลดปล่อยเข้าสู่ความตายที่เท่าเทียมแล้ว
ไม่ต้องมีชีวิตอยู่อย่างแปลกแยก ไม่หิวโหยและทุกข์ทรมาน ...
ดูพวกเขาให้ดีสิ...... พวกเขากำลังมีความสุข .....
เพราะความตายคือการปลดปล่อย.... ยังไงละ!
และแล้ว อาโรนก็ได้ลื่นตาตื่นขึ้นมาเป็น องค์ฮาเดสอย่างเต็มตัว.....
----------------------------------------------------------------------------------------
เมื่อทางอาธีน่า ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับการคืนชีพของฮาเดส จึงได้ส่งเซนต์จำนวนหนึ่งรวมถึงเทมมะ ออกไปตรวจสอบ
และแล้วเทมมะก็ได้พบกับอาโรน ...........ที่เป็นห่วงมาตลอด
และพบกับความจริงที่ว่า อาโรน คือ องค์ฮาเดส .........
"เทมมะ นายเป็นเซนต์...แล้วกลับมาได้จริงๆด้วย"
"แล้วผมน่ะ ก็หาเจอแล้วนะ สีแดง..... ที่ตามหามาตลอด สีแดงที่เหมาะกับนาย"
"ผมก็จะรักษาสัญญา....จะวาดรูปของเธอต่อจากเมื่อ2ปีก่อน...."
"ทะ..ทำไมกันน อาโรน"
"ทำไมคนใจดีอย่างนาย... คนที่อยู่ด้วยกันเหมือนเป็นพี่น้องคนนั้น"
"ถึงได้กลายเป็นฮาเดสไปได้!!!!!!!"
(ทำไมความเสะถึง ทวีคูณไปได้!!!...)
"เทมมะ... เธอยังจำภาพนี้ได้อยู่รึเปล่านะ"
"ภาพที่ผมจะวาดต่อให้ เมื่อนายเป็นเซนต์กลับมา.."
"ในที่สุด ผมก็หาเจอแล้วนะ...สีแดงที่แท้จริงนั่น"
อาโรน เอาพู่กันจุ่มสีแดงสดของเลือด ที่ไหลนองอยู่เต็มพื้นขึ้นมา
แล้วสาดใส่รูปวาดเทมมะสมัยเด็ก......
และนั่นก็ให้เทมมะตัวจริงถึงแก่ความตาย
.......
ผมสีทองสวยของอาโรน ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทแห่งรัตติกาล....
"ลาก่อน เทมมะ"
"ลาก่อน ซาช่า"
"ลาก่อน....อาโรน"
คำพูดสุดท้าย ของอาโรน ก่อนจะกลายเป็นฮาเดสไปจริงๆ
..............
.......
ไม่มีอาโรนคนเดิมอีกต่อไป
.......
...............
เลิกดูกันเถอะ
ก๊ากกไม่ใช่ละ ต่อจากนี้จะเริ่มเป็นการบู๊ระหว่าง สาวกฮาเดส และสาวกอาธีน่า
ก็ไปต่อกันเองในเรื่องนะก๊ะ *////*
แต่เสียงตอนที่พูดคำบอกลาครั้งสุดท้ายนั่น...เป็นเสียงฮาเดสน่ะ .....
ฟังแล้ววสะเทือนใจได้อีกT_T ช่างดราม่าจริงๆ....
แต่พอเป็นฮาเดสผมดำแล้ว
หล่อเข้มมากกกค๊ะ!!!!!!!!!!! ปลื้มฮาเดสจน ลืมอาธีน่าไปเลยยยยยยยยยยย!!!!
แถมให้อีกรูปก่อนจบ
สีหน้าของฮาเดส ตอนที่คางาโฮะ.... องครักษ์(สุดที่รัก?) มาหาที่ห้องส่วนตัว......
ตกลงลืมเทมมะไปแล้วสินะคะ..........แต่กับคางาโฮะ ยาโอก็โอเคนะคะ!! 5555555555
โอวันนี้จบแค่นี้ละ ยาวมากๆ....ทุ่มเทอัพกันสุดๆ....
ใครที่อ่านจนจบได้ก็ ขอขอบคุณนะคะที่ให้ความสนใจในอนิเมที่เราภูมิใจนำเสนอ ><
ส่วนงานคอสเร็วๆนี้ ก็คงจะเป็นดีคอส ...ไปวันเสาร์ กับแคปซูลวันอาทิตย์ละมั้ง
คงจะไปเฉยๆน่ะไม่ได้คอส ^^" ยังไม่ได้ทำชุดอะไรเลย ก็คงไม่ทันหรอก....
ช่วงนี้ก็ขอเล่นเกมสบายๆอยู่บ้านไปก่อนแล้วกันค่ะ (หัวเราะ)
edit @ 15 Oct 2009 13:52:31 by ย า โ อ [Y a o]